Exclusiviteit verlamt de markt? «

In de VS bestaat het al veel langer: Als je kiest voor een bepaalde telefoon zit je vaak ook meteen vast aan de telecom provider die met de fabrikant van die telefoon een exclusiviteitscontract heeft. Soms logisch omdat er in de VS naast GSM ook zoiets als CDMA bestaat en daarvoor dus speciale hardware en een speciaal netwerk nodig is, maar meestal zijn de exclusiviteitscontracten puur marketingtechnisch. Wereldwijd was exclusiviteit niet zo’n hot item. Zo’n beetje elke telecom provider probeerde een zo breed mogelijk assortiment aan te houden. Zo af en toe een keer een klein contractje zoals Palm die ging “flirten” met vodafone.

Met de komst van de iPhone was echter ook opeens exclusiviteit wereldwijd geboren. Er zit natuurlijk marketingtechnisch een goede logica in de samenwerking tussen Apple en t-mobile maar gaat zo’n exclusiviteitscontract op den duur niet averechts werken? Dat vroeg shaun van PDA247 zich ook af en hij kwam met een aantal overwegingspunten:

• Voor de consument wordt de keuze beperkt. Als iemand een bepaalde telefoon wil zal hij vaak van telecom provider moeten wisselen met alle gevolgen van dien (hogere tarieven, problemen met nummerportering etc).
• Het wisselen van provider kan een slechtere dekking betekenen (dit was met de introductie van de iPhone in NL zeker het geval!)
• Het uitsluiten van mobiele consumenten veroorzaakt op de lange duur negativiteit voor de merknaam van de telecom provider.
• Idem voor de telefoon fabrikant. Ze verbieden immers het gebruik van een produkt voor een grote groep consumenten.
• Met exclusiviteitscontracten ontstaat een ongezonde strijd tussen telecom providers. Een exclusief contract betreffende een killer als de iPhone betekent automatisch dat het volgende exclusieve contract met bijvoorbeeld de Droid naar een concurrent gaat enz. De contracten zullen dus als een cirkeltje rondgaan, waarbij de telecom providers hun energie in het binnenhalen van de contracten zullen steken in plaats van het verbeteren van hun netwerk en service. Bovendien lopen ze het risico hun bedrijf op te hangen aan slechts 1 product.
• Exclusiviteit beperkt de eigen markt. Palm, een relatief klein bedrijf heeft zichzelf beperkingen opgelegd door contracten aan te gaan met Sprint, een volkomen nutteloze beperking die de eigen groei tegenwerkt.
• De macht die de telecom providers eerder hadden schuift steeds meer naar telefoon fabrikanten toe, dus als die fabrikanten zichzelf beperkingen gaan opleggen kost ze dat geld.

Het is moeilijk om positieve punten van exclusiviteit te noemen. Vroeger kocht je gewoon je telefoon bij de telecom provider die het goedkoopst was of de beste dekking had. Exclusiviteit daarentegen werkt monopolisme en dus ook het opdrijven van prijzen in de hand. Bovendien: waarom zou je je als telecom provider nog druk maken om zaken als consumenten service als een telefoon een succes is en iedereen die wil en dus gebonden aan jouw netwerk? Gevolg is dus “luie” telecom providers.

Natuurlijk is het voor de telecom providers moeilijk om de hele high-tech range van alle fabrikanten in het assortiment te hebben, maar het zou een goede zaak zijn als de dagen van de grote exclusieve contracten zoals met de iPhone geteld zijn.