RonH - woensdag 19 december 2007, 11:15 - Pocket PC
We zijn inmiddels aanbeland bij dag 4 van de blog over de Touch Dual. Deze keer wil ik de communicatiemogelijkheden van de Touch Dual bespreken.
Ondanks het kleine formaat had de voorganger van de Touch Dual voldoende communicatiemogelijkheden. Zo had de Touch ‘Classic’, als we zo’n toestel van een half jaar oud mogen noemen GSM, GPRS, EDGE en Wi-Fi. Al snel waren er geluiden te horen waarom men geen UMTS of HSDPA ondersteunde. Er was wel support voor EDGE, maar met de overname van Telfort door KPN hoort deze standaard in Nederland tot het verleden.
En daar kwam de opvolger van de Touch, de Touch Dual. Mét ondersteuning voor UMTS en HSDPA. Alleen nu weer zonder Wi-Fi. Men gaat er waarschijnlijk vanuit dat men dan alles online doet via UMTS of HSDPA. Nu lijkt me dat een dure bezigheid en het is ook een heel stukkie trager: UMTS is 384Kb up en down, HSDPA is 384 up en 3,6Mbps down, bij lange na niet de 54Mbps die Wi-Fi je kan bieden. Ondanks dat ik Wi-Fi niet veel gebruik greep ik er toch al een paar keer op mis. Jammer.

Helaas heb ik niet de mogelijkheid om HSDPA te testen. Het reviewmodel komt zonder SIM, en ikzelf heb alleen GPRS-abonnement. Ik heb hem wel een tijdje op UMTS gehad, maar dat viel me tegen. Regelmatig geen ontvangst en ActiveSync die de verbinding kwijt was. Om nog maar te zwijgen over het batterijverbruik. Maximaal één dag zonder netspanning, dan was het letterlijk op. Wellicht dat de snelheid op HSDPA veel goedmaakt. Hopelijk is de ontvangst dan wel goed. De mogelijkheid bestaat natuurlijk ook nog dat het aan mijn provider ligt.
De Communication Manager heeft ook een iets andere look & feel gekregen. Ziet er net weer wat gelikter uit. Qua werking is er niets veranderd.

Aangezien je geen Wi-Fi hebt, ben je aangewezen op de andere dataverbindingen van je telefoon. Zoals gezegd vond ik UMTS tegenvallen en kan ik HSDPA niet testen. Dus was ik aangewezen op GPRS. De GPRS-verbinding is wel heel stabiel. Maar ja, die technologie is ook al helemaal uitgekristalliseerd. Niet snel, maar wel zo vast als een huis.
De Touch Dual is een tri-band GSM-toestel. Zo wordt de 900, 1800 en 1900MHz-band ondersteund. Daarmee kun je bijna op de hele wereld mee terecht. De GSM-functionaliteit is ronduit goed te noemen. Ik heb nog niet meegemaakt dat de verbinding weg viel of dat ikzelf of de ander niet te verstaan was.

(Voordat mensen ongerust worden, het nummer is gefotosjopt.)
De telefooninterface is duidelijk. Zoals we gewend zijn zoekt ‘ie netjes de namen erbij als je de eerste letters intypt. Ook hier is door HTC duidelijk een standaard gekozen. Men heeft de mogelijkheid voor 99 snelkeuzes (!), volgens mij schiet dat nu weer zijn doel voorbij. En men kan een Voicetag-koppelen aan een nummer, om met stemopdracht een nummer te draaien (hiervoor moet je de up/down-toets een aantal seconden naar boven vasthouden).
Wat nieuw is ten opzichte van de Touch, is Videogesprek. De Touch Dual is namelijk aan de voorzijde voorzien van een camera. Nu had ik nog nooit een videogesprek gevoerd, dus op zoek naar een slachtoffer. Nu wist ik dat Remo de review over de Touch Dual aan het schrijven was, dus die maar eens gebeld voor een videogesprek. Op zich gaat het vrij aardig, maar toch bevriest het beeld vrij regelmatig, of Remo zit ineens heel erg stil. Maar dat is nog niet het ergste, dat is de echo. Zo nu en dan heb je het probleem dat de echo gaat rondzingen. Het is leuk als je aan de andere kant van de wereld zit en je wil het thuisfront even zien. Het is wel leuk, maar voor de dagelijkse praktijk vind ik het niet echt werkzaam.
Het is jammer dat de camera nergens anders voor te gebruiken is. Ik heb nog onderzocht of ik hem met Windows Live Messenger kon gebruiken, maar dat is helaas niet mogelijk. Ik heb ook geen andere applicatie kunnen ontdekken die er gebruikt van maakt. Om gelijk even door te gaan op de Windows Live Messenger: Deze variant heeft ook de bug die alle contactpersonen off-line laat zien, terwijl deze gewoon online zijn, en jou wel kunnen benaderen. Een conversatie die de tegenpartij opzet gaat gewoon goed, heel raar.
Nu is er over de USB2.0 poort normaal niet veel over te vertellen. Sinds kort vindt men het bij HTC nodig om de muziek ook daarover te laten lopen, en niet meer over een jack-plug. Maar nu werd er bij de specificaties ineens gesproken over “H2Wire” support. Ik had nu gehoopt dat je nu meer met de USB-poort kon dan alleen syncen; dat het een volwaardige USB-poort was geworden. Maar hoe ik ook zocht, ik heb niet kunnen vinden wat men nu bedoelt met het H2Wire-support. Ik hoor het graag als iemand het weet.

Blijft er nog één communicatiemiddel over: Bluetooth. Zoals we gewend zijn bij de nieuwe apparaten is deze volgens de standaard 2.0. De Bluetooth-stack is bij HTC zeer stabiel en sinds WM6 erg volwassen geworden. Zo heb ik hem zeer eenvoudig kunnen pairen met mijn Holux GR236 GPS, Parrot CK3100 carkit en mijn Motorola HT820. Bij de laatste twee werd netjes herkend dat het een audioapparaat was, en ging de Touch Dual automatisch over op headset mode.
Zo, in één blog alle communicatiemogelijkheden van de Touch Dual behandeld. Eigenlijk weinig mis mee. Alleen UMTS liet bij mij te wensen over en ik miste Wi-Fi. Het eerste kan natuurlijk te wijten zijn aan mijn provider en het laatste is een persoonlijk keuze.