RonH - vrijdag 14 december 2007, 11:15 - Pocket PC
In de eerste twee delen is er gekeken wat er in de doos zat en is het apparaat grondig bekeken. Nu zullen we het apparaat eens in gebruik gaan nemen. En zoals beloofd wordt ook het uitschuifbare toetsenbord besproken: hét dual gedeelte van deze Touch.
Als het apparaat opstart worden we begroet door het HTC-logo, gevolgd door het Windows Mobile 6 (WM6) startscherm. De Touch Dual gaat daarna zichzelf instellen. Sinds WM6 hebben ze dit bij HTC goed voor elkaar. Ook de SIM wordt herkend en er wordt netjes gevraagd of er voor deze provider de data settings goed gezet moet worden. Het apparaat is dan ook gelijk geschikt voor gebruik met internet. Even connectie opzetten met mijn mailserver en binnen een kwartier ben ik eigenlijk al up & running: al mijn afspraken, mail en contactpersonen zijn weer binnen handbereik. Dat was nog niet zo lang geleden toch wel anders.

Het apparaat reageert zeer soepel met de Qualcomm MSM 7200 processor op 400MHz. Natuurlijk helpt het ook dat de Touch Dual meer geheugen heeft dan de standaard Touch. Hier is wel wat vreemds aan de hand. Volgens de specificaties heeft het apparaat 256Mb ROM en 128Mb aan RAM geheugen. Maar als ik kijk bij Instellingen – Systeem – Geheugen zie ik bij de totalen 124Mb voor opslag en 101Mb aan geheugen voor programma. Bij lange na geen 256Mb of 128Mb. Waar dit geheugen allemaal is gebleven? Ik kan me niet voorstellen dat de TouchFLO-software zoveel opslokt. Geef in ieder geval aan waar dit geheugen is gebleven, zou ik zo denken.
Als het apparaat is opgestart zien we het inmiddels bekende Today-thema van HTC. Deze heeft wel één tabblad minder dan de TyTN II, namelijk die van favoriete contactpersonen. Wellicht dat deze door een registry-aanpassing weer in te voegen is. Ik merk nu eigenlijk pas hoeveel ik deze gebruik op mijn TyTN II.

Het scherm is een standaardscherm: QVGA en 65.000 kleurtjes. Gewoon helder en duidelijk, eigenlijk niks bijzonders over te melden. Dacht ik. Het was dat ik er door een post in het draadje van de vorige blog een vraag over kreeg. Anders had ik het niet eens opgemerkt: Het scherm is kleiner dan het scherm van de Touch. Namelijk 2,6 inch in plaats van 2,8 inch. Dat is toch een halve cm kleiner van hoek tot hoek. Op een of andere manier valt dit niet op. Misschien omdat het toestel zelf 3 mm slanker is?
Zoals beloofd zou ik het dit deel ook hebben over de invoermogelijkheden van de Touch Dual. Want het “Dual” gedeelte slaat toch voornamelijk op het uitschuifbare toetsenbord. (niet over het geheugen). Het toetsenbord laat zich soepel uitschuiven. Boven de navigatorbutton zit een klein opstaand randje, hierdoor glijd je met je duim niet uit. Daar is over nagedacht. Het mechanisme doet degelijk aan, er is geen speling te ontdekken. Als je vanuit het Today-scherm het keyboard uitschuift, kom je gelijk in een menu om nieuwe items aan te maken. Deze blijft 5 seconden staan. Maak je geen keuze, valt deze terug in het Today-scherm.

Nu zag ik bij de specificaties dat er 2 varianten bestaan: een 20-key QWERTY-toetsenbord en een 16-key keypad. Nu heb ik de 16-key keypad. Maar er is dus ook een QWERTY-variant. Deze is in mijn variant als on-screen toetsenbord bijgevoegd, verderop meer hierover.

Het toetsenbord oogt mooi doordat het door de zwart plastic toetsen net één vlak lijkt en mooi glimt. De toetsen laten zich goed bedienen, en de XT9 doet vrij aardig zijn werk. Naast de toetsen 0 t/m 9 hebben we links een knop voor het startmenu en daaronder voor de mail. Aan de rechterkant hebben we een toets om terug te gaan naar een vorige menu, of als backspace. En daaronder een knop voor Internet Explorer. Ik mis hier een knop om een enter te geven. Je kunt nu alleen doortypen. Het liefst had ik gezien dat de knop voor Internet Explorer deze taak had gekregen.
Ook het toetsenbord op het scherm (dus met het keyboard dichtgeklapt) is aangepast. Er zijn naast het “normale” QWERTY-toetsenbord twee varianten bijgekomen: Het Touch-toetsenblok, en het Touch-toetsenbord. Beiden bedoeld om te gebruiken zonder stylus. Ik moet zeggen dat het Touch-toetsenbord de meeste oefening vereist. Het is een nieuw concept, waarbij je een volledig QWERTY-toetsenbord krijgt te zien. Maar bijvoorbeeld voor de W moet je dan 2 keer op de QW toets drukken. Ondanks dat ik dagelijks 10-vingers-blind typ, zocht me iedere keer wezenloos naar de juiste toetsen.
Alhoewel ik op het keypad vrij snel weer thuis was, en XT9 goed zijn werk doet, blijf ik toch mijn TyTN II missen. Buiten het volledige toetsenbord ook omdat alles nu in portrait mode gaat, rechtop dus. Bij de TyTN II glijdt het toetsenbord naar de zijkant uit, waarbij het scherm ook automatisch draait naar landscape mode. Maar ja, die is wel een stukkie groter, én duurder.
Het kan sommige mensen niet snel genoeg gaan, maar ik vind het weer even genoeg voor dit deel. Volgende keer behandel ik de connectie mogelijkheden.