HTC Touch Dual Blog deel 2 «

Allereerst moet natuurlijk de batterij geplaatst worden, denk je. Dat is bij de Touch Dual niet het geval: hier moet je eerst de SIM-kaart plaatsen. Leuk als je een toestel krijgt waar de batterij al geplaatst is, dan kijk je eerst wel raar. Om tot het batterijcompartiment door te dringen moet het klepje verwijderd worden. In tegenstelling tot vorige apparaten waar men óf een soort van eject-knopje had, óf men het klepje moest schuiven, werkt dit als een Smartphone. Je moet aan de onderkant met je duim het klepje oplichten.

Als het klepje verwijderd is kunnen we de SIM plaatsen. Deze wordt op zijn plaats gehouden door een plastic lipje. Deze kan alleen naar achter bewegen als de batterij eruit is. Als daarna de batterij geplaatst is, zit de SIM dan ook echt vast omdat ‘ie er niet meer uit kan schuiven. De batterij heeft een vermogen van 1120mAh. Het is nog te vroeg om erover te oordelen, maar gevoelsmatig heb ik hem al redelijk veel moeten opladen. De Touch Dual heeft geen Wi-Fi, en ik had er alles bij elkaar maar 1 uur mee gebeld. En toch moest hij halverwege de 2e dag alweer aan de lader. We kijken het even aan. Ik ben nu ook overgeschakeld van 3G (UMTS) naar GPRS, dat scheelt ook. Niet zo zeer vanwege het energiegebruik, maar vanwege de ontvangst. Hierover later meer.

Volgens de handleiding zit aan de onderkant van de achterzijde ook de antenne en mag je het toestel daar niet vasthouden tijdens een gesprek (!). Ik wil bij deze graag een HTC-medewerker uitnodigen dit in de dagelijkse praktijk voor te doen. Volgens mij houdt bijna iedereen het toestel met de onderkant in de palm van de hand tijdens bellen. Vreemd.

Achter het klepje bevindt zich nog een heel klein, maar niet onbelangrijk onderdeel. De softreset-knop. Jawel: áchter het klepje. HTC is er waarschijnlijk van overtuigd dat deze niet vaak nodig is. Toch heb ik deze na 4 dagen al een keer nodig gehad. Waarom niet een klein gaatje in de cover?

Bij het terugplaatsen van het klepje moet je dan goed opletten dat ‘ie op alle plaatsen goed zit, anders klikt ie wel op zijn plaats, maar dan heb je aan de bovenzijde een lelijke opening. Als we dan toch aan de achterzijde zijn, zien we gelijk de 2 megapixel camera. Met het bekende bolletje wat als spiegeltje moet dienen voor zelfportretten. Op de camera zelf kom ik nog terug. Naast de camera zit het speakertje. Leuk voor de standaard geluidjes en meldingen, maar voor muziek moet je toch wel uitwijken naar een headset.

Als we het toestel dan iets doordraaien, komen we aan de onderzijde. Dat is de meest strakke zijde van het toestel: Hier zit niks! Men heeft ervoor gekozen om de USB-poort te verplaatsen naar de linker zijkant. Het is mij volslagen onduidelijk waarom. Nu is een cradle of een actieve houder altijd aangewezen op een kabeltje. Als de USB-poort aan de onderzijde zit kun je hem ergens inschuiven. Dat is nu niet meer mogelijk. Het zal wel met de ruimte intern te maken hebben, met het design, anders kan ik me niet bedenken. Aan de linkerzijde vinden we ook de volumeregelaar. Maar deze heeft ook nog twee andere functies. Hier kwam ik achter door een vraag op het forum over voice dialing. Als je hem langer naar boven of naar onder ingedrukt houdt, start ‘ie respectievelijk de voice dialing, of de memorecorder.

Onder aan de linkerzijde vinden we de ruimte voor de microSD-geheugenkaart. Deze wordt weer netjes afgesloten door een rubber dopje. Een goede ontwikkeling mijns inziens want zo is deze afgeschermd voor stof en spatwater. Bij mijn KJam (Qtek9100) had ik hier nog wel eens contactproblemen. Dan moest ik de geheugenkaart even verwijderen, technisch blazen in het gleufje en dan deed ie het weer. Wellicht dat ik daar met deze oplossing minder last van had gehad.

Aan de rechterzijde vinden we alleen de cameratoets. Deze fungeert enerzijds om de camera-applicatie te starten. En als deze applicatie gestart is, is deze toets de shutter-toets geworden, wel bekend bij de meeste gebruikers. Iets verder naar boven komen we dan uit bij de stylus. Zoals vermeld in deel 1: Deze is iets korter dan die van de TyTNII, maar ligt goed in hand. Dan komen we gelijk aan bij de bovenkant. Hier hebben we de "Macht"-toets. Tja, de vertaler van de Nederlandse handleiding heeft het een beetje letterlijk genomen met de power-button. Gelukkig wel weer aan de bovenzijde. Bij mijn eigen toestel, de TyTN II zoek ik me in het donker geregeld wezenloos naar de verzonken toets. Bij de Touch Dual is deze goed op de tast te vinden. Verder zit aan de bovenkant ook een oogje voor een keycord. Aardig, maar ik zou toch niet graag een kleine 500 euro aan zo’n touwtje laten bungelen, maar dat is ieder zijn/haar keuze.

Aan de voorzijde vinden we bovenaan een camera voor video conferencing. Daaronder een 2,6 inch QVGA-display. Men blijft maar vasthouden aan de QVGA-standaard. Op een of andere manier is het blijkbaar nog steeds te duur om VGA meer te gaan gebruiken. ClearType staat nu standaard aan. Ook hier moet je van houden, het verzacht de randen. Maar ikzelf vind dat het dan juist onscherper wordt, zeker bij kleinere letters. Onder het scherm vinden we de navigator-toets. Voelt degelijk aan en reageert soepel. Links en rechts hiervan vinden we de bekende toetsen om een telefoongesprek te starten of te beëindigen.

Zo, nu hebben we alle zijden gehad. Maar het toestel heet niet voor niks de Touch Dual, we hebben ook nog een uitschuifgedeelte. Hier kom ik in deel 3 op terug, het is weer even genoeg voor deze blog.